Ανατρεπτικό το 13ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Η Θεσσαλονίκη πάντα πρωτοπορούσε και έκανε ανατροπές σε πολλούς τομείς, ειδικά της Τέχνης. Το αποδεικνύει έμπρακτα και το 13ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, που ετοιμάζει αφιέρωμα με τίτλο "Έτσι είμαι. Ανατρέποντας προκαταλήψεις"...

Με αφορμή τη διοργάνωση των Παγκόσμιων Αγώνων Special Olympics Athens 2011, θα προβληθούν τριάντα ντοκιμαντέρ που αντιμετωπίζουν με ευαισθησία την καθημερινότητα ανθρώπων με νοητικά ή κινητικά προβλήματα. Δεν είναι τα μόνο αφιερώματα. Βρίσκουμε στο πρόγραμμα δύο ακόμη: στον Ουκρανό Σεργκέι Λοζνίτσα και την Τσέχα Ελενα Τρεστίκοβα.

Η θεματική ενότητα «Ετσι είμαι - Ανατρέποντας προκαταλήψεις» έρχεται να πολεμήσει τη συνήθη εικόνα που έχουμε για τα άτομα με νοητικά ή κινητικά προβλήματα. Μέσα από ιστορίες ανθρώπων φωτίζεται και μια διάσταση πιο αισιόδοξη. Με την κατάλληλη στήριξη και δύναμη ψυχής, που πηγάζει από τις δικές τους επιθυμίες και τα ταλέντα, ξεπερνούν προβλήματα και προκαταλήψεις.

Ανάμεσα σε άλλα, θα προβληθούν τα «Neurotypical» (2010) του Ανταμ Λάρσεν, μια απρόσμενα χιουμοριστική ματιά στον αυτισμό, και «In the garden of sounds» (2010) του Νίκολα Μπελούτσι, με ήρωα έναν τυφλό Ελβετό μουσικό, που μέσα από τη μουσικοθεραπεία βοηθά παιδιά με δυσλειτουργίες.

Η ηθοποιός Σαντρίν Μπονέρ στο «Her name is Sabine» (2007) καταγγέλλει την έλλειψη συνεπούς και κατάλληλης περίθαλψης των ατόμων με διανοητικά προβλήματα, μέσα από την ιστορία της αυτιστικής αδερφής της. Μια ακόμη προσωπική ιστορία ξετυλίγεται στο «Maria and Ι» (2010) του Φέλιξ Φερνάντεζ ντε Κάστρο με θέμα την τρυφερή σχέση του Ισπανού κομίστα Μιγκέλ Γκαγιάρντο με τη 14χρονη αυτιστική κόρη του.

Ο πολυβραβευμένος Σεργκέι Λοζνίτσα έχει καταγράψει με την κάμερα απλές και γήινες καθημερινές στιγμές, όπως την κατασκευή ενός σπιτιού, το ψάρεμα, τη ρουτίνα ενός εργάτη. Χαρακτηριστικό της κινηματογράφησής του είναι οι σκιές στην εικόνα, που λειτουργούν «ως αίνιγμα που κάνει τον θεατή να σκεφτεί». Θα έρθει στη Θεσσαλονίκη να παρουσιάσει έντεκα ταινίες του. Ανάμεσά τους τα «Revue» (2008), ένα κολάζ προπαγανδιστικού αρχειακού υλικού του '50 και του '60 στην ΕΣΣΔ, και «Blockade» (2005) με θέμα την πολιορκία του Λένινγκραντ.

Η γεννημένη στην Πράγα, το 1959, Ελενα Τρεστίκοβα αποφοίτησε από τη φημισμένη σχολή FAMU. Στην πατρίδα της έγινε ιδαίτερα δημοφιλής τη δεκαετία του '80 με τη σειρά τηλεοπτικών ντοκιμαντέρ «Marriage studies» και θέμα τις ζωές έξι παντρεμένων ζευγαριών. Τέσσερα από αυτά θα προβληθούν στο φεστιβάλ. Ορόσημο της φιλμογραφίας της είναι το ντοκιμαντέρ για τον κακοποιό Ρενέ Πλασίλ. Κατέγραψε τη ζωή του επί είκοσι χρόνια. Οταν στις αρχές του '90 διέρρηξε το σπίτι της Τρεστίκοβα, αυτή συνέχισε να τον κινηματογραφεί. Το «Rene» (2008), μαζί με τα «Marcela» (2007) και «Katka» (2010), αποτελούν μια άτυπη τριλογία όπου η Τρεστίκοβα έδωσε φωνή σε ανθρώπους του περιθωρίου. Στο «Katka» παρακολουθεί για 14 χρόνια μια ηρωινομανή που προσπαθεί να ζήσει φυσιολογικά.

Τέλος, το φεστιβάλ κάνει αφιέρωμα στη σκηνοθέτιδα Κυριακή Μάλαμα. Θα προβληθούν δύο ντοκιμαντέρ για την ιστορία των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, «39405» (2001) και «Επάνω στα ίχνη» (1998). Ο τίτλος του πρώτου αντιστοιχεί στον αριθμό που είχε η Ζάνα Σαντικάριο-Σαατσόγλου, που επέζησε από το Αουσβιτς και πενήντα πέντε χρόνια μετά αφηγείται την ιστορία της. Στη «Μαύρη Σημαία» (2003) καταγράφεται η ιστορία μιας ομάδας έφεδρων Ισραηλινών αξιωματικών, που αρνούνται να επιστρέψουν στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, ενώ στο «Μελόδραμα» (2003), οι αναμνήσεις της ντίβας του λυρικού θεάτρου Εντίτ Μιχάλι διατρέχουν την ιστορία της Αλβανίας.

enet.gr