Αιωνία της ΟΡΜΗΣ η μνήμη....

Με την αυγή της Κυριακής της του Θεού ημέρας ,ξύπνησε λίαν πρωί  ο Ιερός Κήρυξ,καθώς λέγει και η ακολουθία των μυροφόρων και έσπευσε ίνα προλάβη τον όρθρον και την θείαν ευχαριστίαν ...

Ημέρα Κυρίου και δια μίαν ακόμα φοράν πλήθος γερόντων ενίοτε ασεβών ή ελαχίστως πιστών και τώρα ευσεβεστάτων υπό τον φόβον του θανάτου και μερικοί νεότεροι τέκνα κατηχήσεως και πνευματικά παιδιά του ευσεβεστάτου και πάντων των ιερέων και των εκκλησιαστικών παραγόντων...εγέμισαν τον ναόν της ενορίας....

Ωωωωωωωωω!Οποία έκπληξις....ανεφώνησε ο ιερός κήρυξ προσεγγίζων την είσοδον του ναού....

Θυροκολλημένα δύο μεγάλα χαρτιά μνημοσύνου πανομοιότυπα,ένα με κόκκινο μήνυμα κι ένα σε αποχρώσεις με έντονα τυπωμένα λευκά και μαύρα καλλιτεχνικά πλαγιαστά γράμματα σαν ενωμένες τελείες ή λαικιστί βούλες....

Εντύπωσις μεγίστη και από το πλήθος των λογίων ανθρώπων που άλλοι με κοστούμια βραδινά,άλλοι με λαική ενδυμασία  παλαιάς κοπής και μανικάκι άνευ κουμπώματος,όλοι πάντως όσοι έβλεπαν την εκκλησίαν με το κυάλι ,είχαν γεμίσει σήμερα με πληθώρα συναισθημάτων τον ναόν....

Ο κήρυξ ανέγνωσε το πρωτότυπο μα λίαν επιμελημένον χαρτί εις το θλιβερόν προσκλητήριον....

Ανέγνωσε δυνατά και πάντα ελληνικά...καθώς λέγει και γνωστή εκπομπή εις την οθόνην :

" Μετά λύπης και περισσής σκέψης σας προσκαλούμε στο 40 νθήμερο μνημόσυνο της αγαπημένης μας θυγατρός,αδελφής,εγγονής και ανεψιάς Ορμής,η οποία χάθηκε πρόωρα και μας εγκατέλειψε αιφνιδίως ανήμερα της κατά τους καθολικούς εορτής των ερωτευμένων την εσπέραν του Αγίου Βαλεντίνου....Η παρουσία σας και η συμπάραστασίς σας μας είναι απαραίτητος για να προσευχηθώμεν όλοι μαζί....διά την σωτηρίαν της ψυχής της....

Με τιμή ,

Η  μητέρα  Πορεία προς τον Άνθρωπο

Η  γιαγιά Λαική Συμμετοχή

Ο σύζυγος Ανεξάρτητος πρωτοβουλία πεφωτισμένων δεξιών 

Τα τέκνα κομματικές νεολαίες Αμπελοκήπων και Μενεμένης με παρωπίδες 

και οι λοιποί συγγενείς και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις....

Θα ακολουθήσει ΔΕΞΙΩΣΙΣ ,ενώ επιθυμία όλων είναι αντί στεφάνων τα χρήματα να δοθούν εις Το Χαμόγελον του Παιδιού,διότι το χαμόγελον εστερήθη εκ της απωλεσθείσας εδώ και χρόνια..."

Tι περίεργα λόγια είναι αυτά αναστέναξε ο κήρυξ και βάδισε εντός του ναού....

Κλαυθμοί και οδυρμοί παντού και μπροστά δυο -τρεις μαυροντυμένες αλλά άκρως φροντισμένες ως προς την εμφάνισιν λαικές κυρίες που είχον συγγένειαν με την απωλεσθείσαν κόριν αλλά παραδόξως στέκονταν στην άκρη....

Τόσο γρήγορα ξεχάστηκε αναρωτήθηκε ένας ηλικιωμένος επιστήμων....

Σιωπή......Και τώρα βγήκε ο ιερεύς δια το μνημόσυνων ψάλλοντας.....

Αιωνία της ΟΡΜΗΣ η μνήμη.....

Ιερός Κήρυξ