Η αφορμή για αυτή την ανάρτηση δόθηκε από ένα δημοσίευμα στο μπλογκ "αμπελότυπος" (ampelotipos.blogspot.com), όπου παρουσιάζεται μια πραγματική ή φανταστική συνομιλία δύο υπέργηρων (όχι υπέργυρων) προσώπων σχετικά με το ναό και περί του τί πρέπει να γίνει στο χώρο του στρατοπέδου...
Δεν να ανήκω στο χώρο των βαθιά θρησκευομένων ή των υποκριτών που με τους μεγαλόσταυρους, τις βαθιές μετάνοιες και τα επιδεικτικά σταυροκοπήματα προσπαθούν να αποκομίσουν ίδια οφέλη. Ωστόσο είμαι χριστιανός ορθόδοξος, πιστεύω εις έναν Θεόν, ομολογώ εν βάπτισμα κλπ, αμήν και για σας εύχομαι.
Θέλω κι εγώ να καταθέσω τη δική μου άποψη σχετικά με την ανέγερση ναού στο χώρο του στρατοπέδου. Καταρχάς δηλώνω σύμφωνος. Δεν νομίζω ότι ένας απλός ναός θα είναι αυτός που θα καταστρέψει ζωτικό χώρο του στρατοπέδου. Αν μιλάμε για τον περιβάλλοντα το ναό χώρο πάλι δεν νομίζω ότι προκύπτει ζημιά.
Ανεξάρτητα αν κάποιος είναι άθεος, αλλόδοξος ή αλλόθρησκος, η θρησκεία τον επηρεάζει κοινωνικά. Ότι και αν πιστεύουμε κάποτε θα χρειαστεί να πάμε σε μια βάφτιση, σε ένα γάμο, μια κηδεία, σε έναν επιτάφιο, σε μια τελετή ανάστασης, σε ένα πανηγύρι κλπ. Με αυτή την έννοια θεωρώ τον κάθε ναό κοινωνικό αγαθό που ο καθένας μας δικαιούται να απολαμβάνει. Είναι υποκριτικό να διαμαρτυρόμαστε για τα δήθεν 100 έως το πολύ 300 τετραγωνικά μέτρα που θα πιάσει το κτίσμα του ναού. Εκείνο το κτίσμα που πραγματικά προκαλεί κατάληψη ζωτικού χώρου είναι το κολυμβητήριο που πρόκειται να γίνει αλλά επ' αυτού δεν ακούω κουβέντα από κανέναν. Γιατί άραγε; (για το κολυμβητήριο θα επανέλθω με ξεχωριστή ανάρτηση).
Για μένα όχι μόνο δεν ενοχλεί ο ναός αλλά θα πρέπει να διαρρυθμιστεί και ο περιβάλλων χώρος έτσι ώστε άνετα να εξυπηρετεί τις διάφορες τελετές που προανέφερα και να λειτουργεί παράλληλα και ως χώρος αναψυχής. Σε όσους λοιπόν υψώνουν στεντόρεια φωνή για το ναό αλλά σιωπούν για άλλα, θα έλεγα: "Ουαί υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου