Νέα πολιτική ευκαιρία

Γράφει ο Κώστας Κρικέλης

Ενάντια στην πολιτική ρουφήχτρα

  Μια τεράστια ρουφήχτρα έθεσε, τα τελευταία χρόνια, σε περιστροφή και καταβύθιση τις πολιτικές δυνάμεις του δήμου μας που προσδιορίζονται από κεντρώες έως αριστερές. 

 Οι Πολίτες των Αμπελοκήπων που κινούνταν ανάμεσα σε Συνασπισμό, Οικολόγους και λοιπές προοδευτικές δυνάμεις δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν την εγγενή(;)
αδυναμία τους να ξεφύγουν από την θεωρητικολογία και να βρεθούν μέσα στα προβλήματα του τόπου, γεγονός που τους έφερε στη διάλυση. Έτσι, φρονίμως ποιώντες απείχαν από τις εκλογές, προκαλώντας τα κροκοδείλια δάκρυα αριστερών εσωτερικής διακόσμησης που παρακολουθούσαν από μακριά. 

 Η ΟΡΜΗ που χρωματίζεται βαθιά πράσινη, κλυδωνίζεται σαν ακυβέρνητο σαπιοκάραβο σε 15 μποφόρ, καθώς η επιλογή ενός προσώπου μη πολιτικού να ηγηθεί της παράταξης το οδήγησε και σε μια απολίτικη εν γένει στάση και συμπεριφορά και μόνο ως έκπληξη μπορεί να θεωρηθεί το 29% που πήρε στις εκλογές. Και η μετεκλογική της πορεία δείχνει πως δεν υπάρχει η παραμικρή σοβαρή πολιτική πλατφόρμα που συγκροτημένα θα μπορούσε να ασκήσει αντιπολίτευση, να αναδείξει τα προβλήματα του τόπου και εν τέλει να κερδίσει τις εκλογές. Οι μετεκλογικές διαδικασίες της θυμίζουν περισσότερα πυρά προσκόπων παρά πολιτική παράταξη. 

 Το ΚΚΕ, μετά την αποχώρηση του Νομικού, θυμίζει τον τελευταίο των Μοϊκανών. Έφυγε ο Νομικός, χάθηκαν και οι Μοϊκανοί. Παγωμάρα, αμηχανία για την άρθρωση σθεναρού πολιτικού λόγου, έλλειψη ηγετικής ομάδας μένουν να μας θυμίζουν ένα παλιό ντοκιμαντέρ. Το μόνο που προσπαθούν να αναπαράξουν είναι θέσεις του κεντρικού ΚΚΕ με την γνωστή αισθητική, πρακτική και μειωμένη πια αποτελεσματικότητα της δεκαετίας του ’70. Η πιο αριστερή ομάδα που εκλέχτηκε πρόσφατα στο δημοτικό συμβούλιο έχει τις ακούσιες δικές της περιχαρακώσεις κάτι που χαρακτηρίζει εδώ και 40 χρόνια τις αριστερίστικες οργανώσεις και τις απομακρύνει από την επαφή με τους πολίτες. 

 Και από την άλλη ορθώνεται Μονάρχης και Παντοδύναμος,  ο Λάζαρος Κυρίζογλου που χωρίς να πασχίσει καθόλου σε ιδεολογικό επίπεδο επικράτησε των πάντων και αλωνίζει χωρίς την παραμικρή φωνούλα από την αντιπολίτευση. Λάζαρος και Χάος. Μετά το Χάος ο Λάζαρος.

Εδώ λοιπόν εμφανίζεται ένα ιστορικό στοίχημα. Αρκεί αυτοί που πρέπει, να καταλάβουν πού να ποντάρουν. Τι λείπει πολιτικά από τον τόπο μας; Λείπει μια ομάδα ανθρώπων, φρέσκων στο μυαλό, με όρεξη ώστε να πάρουν την πραγματικότητα στα χέρια τους. Να καταγράψουν όλα τα προβλήματα, να προτείνουν λύσεις, να βγουν στους δρόμους διεκδικώντας το καλύτερο για κάθε γειτονιά. Να εμπνεύσουν τους κατοίκους αυτού του δήμου ώστε περισσότεροι να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Να έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο με την εξουσία, να της δώσουν να καταλάβει πως υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρονται και είναι έτοιμοι να βοηθήσουν για το καλό του τόπου. Πως υπάρχουν άνθρωποι που δεν αφήνουν εργολαβία στον εκάστοτε δήμαρχο και τους οπαδούς του να καθορίζουν κατά το πώς γουστάρουν τη καθημερινή μας ζωή. Πως υπάρχουν άνθρωποι που θα υψώνουν τη φωνή τους για ό,τι στραβό συμβαίνει εδώ και χρόνια και κάνουμε τα στραβά μάτια. Πως υπάρχουν άνθρωποι που δεν νοιάζονται για την εκλογική υποστήριξη κανενός κόμματος, αλλά πως μπορούν με την ποιότητα των λόγων και κυρίως των έργων τους να συμπαρασύρουν το σύνολο της τοπικής κοινωνίας ώστε όλοι μαζί να φτιάξουμε τα πάντα. Το ένα μετά το άλλο. Πως υπάρχουν άνθρωποι που δεν είναι υποχρεωμένοι να κάνουν την πάπια και να συνυπάρχουν στους αγώνες με ανθρώπους που αποδεδειγμένα έχουν πουλήσει και ξεφτιλίσει κάθε έννοια πολιτικής αξιοπρέπειας.

 Η στιγμή αυτή είναι τώρα,. Τώρα που όλη η αντιπολίτευση είναι σε κώμα. Τώρα που ο κάθε πολίτης του δήμου, αισθανόμενος ντροπιασμένος από την πολιτική της κυβέρνησης να αρχίσει να ξαναφτιάχνει τα πράγματα από την αρχή ξεκινώντας από τον τόπο του.

 Κι όταν εμπνεύσεις αξιοπρέπεια στους ανθρώπους, είναι ικανοί για το αδύνατο.