Η Ελένη εδώ και λίγους μήνες έχασε την επί πενταετία δουλειά της σε ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης, εξαιτίας περικοπών. Η πρώτη της αντίδραση ήταν αυτή της απόλυτης σύγχυσης και η δεύτερη να αναζητήσει τρόπους για να κάνει κάτι δικό της, με εφόδιο την εμπειρία της στη συγκεκριμένη δουλειά.
Άρχισε λοιπόν να ψάχνει προγράμματα που θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν την ιδέα της για μια μικρή επιχείρηση ενοικιαζόμενων δωματίων, ώστε και εισόδημα να εξασφαλίσει για τον εαυτό της και να μη χάσει ό,τι είχε συσσωρεύσει ως προστιθέμενη αξία την τελευταία πενταετία.
Το παράδειγμα της Ελένης είναι μόνο ένα από τα δεκάδες που βλέπουμε και ακούμε τον τελευταίο καιρό γύρω μας. Μόνιμο θέμα συζήτησης στις παρέες -και όχι μόνο των πολύ νέων ανθρώπων που ξεκινούν τώρα την επαγγελματική τους πορεία- είναι πώς θα στήσουν κάτι δικό τους, κάτι που θα δημιουργήσει έστω μια στενή διέξοδο από την εθνική κατάθλιψη που έχει στοιχειώσει τους Έλληνες. Η επιχειρηματικότητα ανάγκης έχει αρχίσει και κάνει πιο αποφασιστικά βήματα σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια όπου η εξασφαλισμένη εξαρτημένη εργασία δεν έδινε και ιδιαίτερα κίνητρα αυτοαπασχόλησης.
Η επιχειρηματικότητα ανάγκης, όπως ορίζεται από το Παγκόσμιο Παρατηρητήριο Επιχειρηματικότητας (GEM), αναφέρεται στις περιπτώσεις που το άτομο ωθείται στην ανάληψη επιχειρηματικής δράσης λόγω έλλειψης άλλων επιλογών εργασίας, δυσαρέσκειας με την τρέχουσα απασχόληση, φόβου για πιθανή απόλυση βραχυπρόθεσμα, με στόχο απλώς τη διασφάλιση του εισοδήματος του το οποίο απειλείται με συρρίκνωση.
Η ανάγκη μπορεί να γίνει ευκαιρία
Οι Έλληνες με την έναρξη της κρίσης αντέδρασαν από φόβο για την εργασία τους στην απόφαση να ξεκινήσουν κάτι δικό τους. Την ίδια στιγμή διαφαίνεται μια τάση προς την επιχειρηματικότητα ανάγκης, σημειώνει μιλώντας στη «ΜτΚ» ο υπεύθυνος του Παρατηρητηρίου Επιχειρηματικότητας του ΙΟΒΕ (Ίδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών) -το οποίο είναι ο ελληνικός εταίρος του GEM- και καθηγητής Οικονομικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Σταύρος Ιωαννίδης.
Σύμφωνα με τον κ. Ιωαννίδη, η επιχειρηματικότητα ανάγκης μπορεί να εξελιχθεί υπό προϋποθέσεις σε επιχειρηματικότητα ευκαιρίας. «Το να είναι κίνητρο η ανάγκη για την ανάπτυξη επιχειρηματικότητας δεν είναι κάτι κακό. Μπορεί η ανάγκη να βοηθήσει στην εύρεση μιας καλής ιδέας και να προκύψει η ευκαιρία» εξηγεί ο κ. Ιωαννίδης. Συνήθως βέβαια όταν κάποιος ξεκινά μια επιχείρηση με κίνητρο την ανάγκη σκέφτεται απλά πώς θα φτιάξει μια δουλίτσα για να εξασφαλισθεί, γι’ αυτό και η εν λόγω μορφή επιχειρηματικότητας είναι πιο θνησιγενής από την επιχειρηματικότητα ευκαιρίας, η οποία έχει ως κίνητρο την αύξηση του εισοδήματος και την εργασιακή ανεξαρτησία. Μάλιστα, ο κ. Ιωαννίδης σημειώνει πως ιστορικά οι γυναίκες εμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά επιχειρηματικότητας ανάγκης έναντι των ανδρών που επικεντρώνονται κατά κύριο λόγο στην επιχειρηματικότητα ευκαιρίας.
Η τελευταία έρευνα του ΙΟΒΕ για την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα την περίοδο 2009-2010, έδειξε πως το 2009 το 2,3% του πληθυσμού από 18-64 ετών, ήτοι περίπου 160.000 άτομα, που αντιστοιχεί στο ένα τέταρτο των επιχειρηματιών αρχικών σταδίων, δήλωνε επιχειρηματίας ανάγκης. Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα ένα 27% δήλωνε ως κίνητρο για την επιχειρηματική δράση έναν συνδυασμό ανάγκης και ευκαιρίας, κάτι που παραπέμπει σε ακόμα υψηλότερα ποσοστά της επιχειρηματικότητας ανάγκης.
Ο κόσμος ψάχνεται
«Περισσότερο από ποτέ ο κόσμος ψάχνεται σήμερα από μόνος του, εξαιτίας των συνθηκών, διερευνά τις δυνατότητες αλλαγής πορείας μέσω της επιχειρηματικής δράσης», σημειώνει ο διευθύνων σύμβουλος της βορειοελλαδικής εταιρείας συμβούλων «Ευρωσύμβουλοι», Στάθης Ταυρίδης, που διαπιστώνει μέσα από τον κλάδο του κινητικότητα προς την αναζήτηση προγραμμάτων για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας. Μάλιστα, σύμφωνα με τον ίδιο, η τάση αυτή θα συνεχιστεί και στο επόμενο διάστημα, όσο η κατάσταση στο οικονομικό περιβάλλον θα βαίνει επιδεινούμενη. Αναγκαία πάντως, κατά τον ίδιο, είναι η ύπαρξη μηχανισμών στήριξης, ώστε να δοθούν διέξοδοι στους επίδοξους επιχειρηματίες.
«Πολύς κόσμος ρωτά πώς θα μπορούσε να αναπτύξει επιχειρηματική δράση, να ξεκινήσει μια δική του δουλειά», σημειώνει στη «ΜτΚ» στέλεχος θεσσαλονικιώτικης εταιρείας συμβούλων, εστιασμένης σε προγράμματα για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας. «Έρχονται με ιδέες για επιχειρήσεις με ρόδια, για μικρά ξενοδοχεία, με σχέδια για αγροτουρισμό και εναλλακτικό τουρισμό και πολλοί εκ των ενδιαφερόμενων είναι άνεργοι, απολυμένοι ή άνθρωποι που ασφυκτιούν εξαιτίας των κακών συνθηκών στον εργασιακό τους χώρο». Ιδιαίτερο είναι το ενδιαφέρον, σύμφωνα με τον ίδιο, για τα προγράμματα Leader που σε Θεσσαλονίκη και Χαλκιδική θα τρέχουν μέχρι τα τέλη Μαρτίου. «Αυτοί που έρχονται σε μας ψάχνονται περισσότερο για νέες επιχειρήσεις και όχι για επέκταση ή νέες επενδύσεις στις υφιστάμενες» τονίζει.
Διέξοδος σε περίοδο κρίσης
Την τύχη του στην επιχειρηματική δράση θα αναζητήσει σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού υπό την πίεση της οικονομικής κρίσης, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) για την Επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα την περίοδο 2009-2010. Βάσει της σχετικής έρευνας, περίπου 17% του πληθυσμού ηλικίας 18-64 ετών -δηλαδή 1,2 εκατομμύρια άτομα- σκοπεύουν να εισέλθουν στον επιχειρηματικό στίβο κάποια στιγμή την επόμενη τριετία, που αποτελεί το υψηλότερο ποσοστό της τελευταίας πενταετίας. Το στοιχείο αυτό αποδίδεται στις δυσμενείς εξελίξεις στην εγχώρια αγορά εργασίας.
makthes
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου