Κυριακή στο...στρατόπεδο Μέγας Αλέξανδρος.

Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2011, Ώρα 10.31 π.μ, Ιερός Ναός Αναστάσεως του Κυρίου, Στρατόπεδο Μέγας Αλεξανδρος. 

Δυο υπέργηροι δημότες συζητούν στο προαύλιο του Ναού μετά το τέλος της Λειτουργίας:

- Πολύς λαός μαζεύτηκε και σήμερα Παρακευά.

- Άσε μην το συζητάς, δεν χωράμε πλέον. Κάτι πρέπει να γίνει.

- Ε δεν είπε για ο Δήμαρχος, οτι θα δώσει το μέρος όλο μπροστά στο στρατόπεδο για να γίνει καινούρια εκκλησία.

- Τι να την κάνουμε νέα εκκλησία ρε Πολυχρόνη. Αφού οι νέοι δεν έρχονται. Άμα πεθάνουμε κι εμείς άδειες θα είναι οι εκκλησίες.

-Τι φταίνε οι νέοι μωρέ, εμείς φταίμε που γίναν έτσι. Ούτε οικογένεια υπάρχει σήμερα, ουτε ανθρωπιά. Όλη τη μέρα στην τηλεόραση και το  κομπιούτερ είναι.

- Τι να κάνουν και τα παιδιά μωρέ. Μην τους κακολογείς. Ούτε μια διέξοδο δεν έχουν. Δεν χρειάζεται αλλη εκκλησία εδώ. Κανένα καλό αλσός πρέπει να φτιαχτεί να ξεσκάει ο κόσμος.

-  Ποιο άλσος μωρέ και κουραφέξαλα. Τι να το κάνουν? Για να πηγαίνουν να χαμουρεύονται. Αυτά τα λένε οι αριστεροί. Σ'αυτούς τους καιρούς τους δύσκολους ο κόσμος έχει άνάγκη από προσευχή και εξομολόγηση. Εκκλησία να γίνει όλο.

- Εγώ διαφωνώ, εδώ πρέπει να γίνει χώρος αναψυχής. Πήξαμε στο τσιμέντο.

- Παρασκευά, με φαίνεται οτι κουρκούτιανες και το' χασες το μυαλό σου. Αλτσχάιμερ έπαθες?  Τι να σε πώ θα καταλάβεις το λάθος σου. Ούτως ή άλλως όλοι στην εκκλησία θα διαβαστούμε...

Και τότε ακούστηκε η φώνη του νεοκόρου:

- Άντε μπαρμπα-Πολυχρόνη πέραστε μέσα για το μνημόσυνο της κυρα-Βούλας....