Αγαπητέ Φίλε
Η δημιουργία ενός βήματος επικοινωνίας και προβληματισμού σε μια εποχή που τα προβλήματα της καθημερινότητας σε τραβάνε σαν μαγνήτης όχι απλά στον καναπέ αλλά στην ποιο σκληρή ατομική απομόνωση , μόνο ως θετικό γεγονός μπορεί να αντιμετωπισθεί , τουλάχιστον από εμένα.
Το πρώτο μου σχόλιο (θα ακολουθήσουν και άλλα στην συνέχεια , γιατί ως γνωστόν στα εγκαίνια βρίσκεις μόνο θετικά να πείς) είναι ότι ασχολείσαι με την πολιτική στον Δήμο και αυτό είναι θετικό τουλάχιστον για όλους εμάς που θέλουμε να εκφράζουμε την άποψη μας , ανεξάρτητα εάν είναι πολλές φορές καταδικασμένη να είναι μειοψηφούσα και αιρετική.
Η πολιτική όμως ακόμη και σε τοπικό επίπεδο έχει απαιτήσεις και έαν κρίνω και από το ενδιαφέρον που δείχνουν οι υποψήφιοι μνηστήρες ( έχω την απορία εάν η ονοματολογία των υποψηφίων στην δημοσκόπηση βασίζεται σε «ρεπορταζ» δικό σου η οι συγκεκριμένοι συνδημότες πήραν την πρωτοβουλία να σου εκφράσουν την θέληση τους να διεκδικήσουν τον Δήμο. ) για τον θώκο στην «μετά Λάζαρου» εποχή , θα έχουμε πολλές ακόμη αφορμές να σχολιάσουμε αλλά και να πάρουμε θέση . Ειδικά το τελευταίο το θεωρώ απαραίτητο . Πιστεύω ότι όλοι μας , και πρώτα από όλα εσύ ως οικοδεσπότης πρέπει να παίρνεις θέση γεγονός που φαίνεται από την αρχή , ανεξάρτητα ένα κάποιος συμφωνεί με αυτές η όχι……..
Δράττομαι λοιπόν και εγώ της ευκαιρίας , που μου δίνεται μέσα από αυτό το βήμα και ξεκαθαρίζω, πως εννοώ την στάση που πρέπει να τηρείται στην άσκηση της πολιτικής . Διευκρινίζω ότι γράφω τις σκέψεις μου και δεν περιγράφω καταστάσεις και ο νοών , νοείτω …….
Κατά την άποψη μου λοιπόν υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι να ασκήσει κάποιος πολιτική , (ο κάθε τρόπος έχει να κάνει και με την στάση ζωής που έχει επιλέξει ο καθένας ) Ο ένας τρόπος λοιπόν είναι να διαθέτει δομημένες απόψεις , αρχές και ιδέες τις οποίες χωρίς ενδοιασμό τις προβάλει και τις θέτει προς κριτική , αμφισβήτηση και διάλογο σε δημόσιο βήμα και επώνυμα.
Ο άλλος τρόπος –η άλλη στάση ζωής- είναι του «μονεταρισμού» , βλέπουμε και κάνουμε , με βασικό γνώμονα την προσωπική ατζέντα και την ικανοποίηση προσωπικής φιλοδοξίας κενής από οράματα και ιδανικά , με παραπολιτικά σχόλια και κουτσομπολιά που σαν στόχο έχουν να βλάψουν , να καταστρέψουν και όχι να χτίσουν .
Κλείνοντας λοιπόν φίλε μου τον αυτόν τον χαιρετισμό μου, στο ξεκίνημα μιας κουβέντας που κάποτε ελπίζω να την κάνουμε και από κοντά με κάφε (παραμένω αθεράπευτα οπαδός της εκ του σύνεγγυς ανταλλαγής απόψεων) παραθέτω την άποψη ενός ανθρώπου που μπορεί να μην συντάσσομαι με την εξέλιξη της κοινωνικής του ζωής (ξεκίνησε από οπαδός του Μπακούνιν και κατέληξε φανατικός καθολικός ) . Ο συχωρεμένος λοιπόν Πιτιγκρίλι έλεγε συχνά «κατανοώ το φιλί στον λεπρό αλλά αρνούμαι την χειραψία μ’ έναν κρετίνο».
Ευχαριστώ για την φιλοξενία
Γιώργος Λαγός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου