Η πληροφορία δε συνιστά «βόμβα» ως προς το περιεχόμενό της, αφού λίγο έως πολύ ήταν αναμενόμενη. Θα λειτουργήσει όμως ως «βόμβα» σε αρκετούς οικογενειακούς προϋπολογισμούς, οι οποίοι είναι επιβαρυμένοι με δάνεια. Σύμφωνα λοιπόν με εκτιμήσεις τραπεζικών στελεχών, οι καθυστερήσεις που σημειώνονται αυτήν τη στιγμή στο εγχώριο χρηματοπιστωτικό σύστημα αγγίζει το ύψος -ρεκόρ των 30 δισ. ευρώ. Δηλαδή, με άλλα λόγια, δάνεια αυτού του ύψους, δεν τακτοποιούνται πλέον κανονικά από τους δανειολήπτες τους.
Κι όλα αυτά, μέσα σε ένα περιβάλλον επιτοκιακής σταθερότητας. Οπότε, εύλογα γεννάται το ερώτημα: τι θα γίνει τώρα που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ξεκινά κύκλο ανόδου και σε αυτό το μέτωπο; Κι όσοι ενδεχομένως σπεύσουν να αναρωτηθούν «και πόσους μπορεί να ενδιαφέρει αυτή η απόφαση της ΕΚΤ», καλύτερα πρώτα να συνυπολογίσουν δύο πράγματα και συγκεκριμένα ότι: α) σήμερα στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι το περίπου 40% των στεγαστικών δανείων είναι συμβεβλημένα με επιτόκιο το οποίο εξαρτάται από το αντίστοιχο βασικό της ΕΚΤ. Κατά συνέπεια, άγεται και φέρεται ανάλογα με τις διαθέσεις της Φρανκφούρτης, ενώ β) ακόμη και το υπόλοιπο 60%, που έχει άλλης μορφής επιτόκιο, θα επηρεαστεί άμεσα από τις αποφάσεις του Ζαν Κλοντ Τρισέ και των συνεργατών του, καθώς συνήθως οι εμπορικές τράπεζες δεν αφήνουν την ευκαιρία να πάει χαμένη κι όταν η ΕΚΤ δίνει το σύνθημα προχωρούν σε γενικότερες ανατιμητικές κινήσεις. Τουλάχιστον αυτό έχει διδάξει η έως τώρα εμπειρία, ότι, δηλαδή, δεν «κολλούν» σε τέτοιου είδους λεπτομέρειες.
Διπλασιάστηκαν...
Εκείνο όμως που ανησυχεί περισσότερο αυτήν τη στιγμή τους τραπεζίτες είναι αυτό το νούμερο που αναφέρθηκε στην αρχή του ρεπορτάζ, τα 30 δισ. ευρώ που είναι σε καθυστέρηση. Πριν από 18 μήνες, το αντίστοιχο ποσό δεν προσέγγιζε καν τα 15 με 17 δισ. Δηλαδή, μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, σχεδόν, διπλασιάστηκε, ενώ –το χειρότερο– κανείς δεν είναι σε θέση να προβλέψει πού τελικά «θα καθίσει η μπίλια» στο τέλος της κρίσης. Γιατί, όπως σωστά σημειώνεται αρμοδίως, «μόλις τώρα μπαίνουμε στη στενωπό? τι θα γίνει αργότερα;».
Ηδη οι εποχές που τα επισφαλή δάνεια αντιστοιχούσαν στο 2% και στο 3% μοιάζουν με ένα πολύ μακρινό παρελθόν κι ας μην πέρασαν από τότε καλά καλά ούτε τρία τέσσερα χρόνια. Πλέον οι προβλέψεις που γίνονται κάνουν λόγο για 12% κι ενδεχομένως παραπάνω. Οπότε κινδυνεύει να χαθεί ο λογαριασμός. Γι' αυτό και η Τράπεζα της Ελλάδος ζητά να γίνουν ακόμη πιο προσεκτικές οι τράπεζες στα κριτήριά τους, αλλά από την άλλη η ανάγκη για ενίσχυση της ρευστότητας στην αγορά είναι αδήριτη. Κατά συνέπεια, έχουν και οι τράπεζες το δίκιο τους, αφού βρίσκονται σε συμπληγάδες.
Ρύθμιση δανείων
Προς το παρόν, αυτό το οποίο κάνουν είναι να ρυθμίσουν δάνεια και όρους αποπληρωμής για να διευκολύνουν όσους πραγματικά θέλουν να τακτοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους, αλλά δυσκολεύονται. Σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς περίπου ένα στα τέσσερα δάνεια έχει περάσει από τον... πάγκο της αναδιάρθρωσης, άλλοτε με επιτυχία κι άλλοτε όχι. Σημασία, ωστόσο, έχει η διάθεση κι αυτή φαίνεται να υπάρχει κι από τις δύο πλευρές. Γιατί προφανώς τις ενώνει ο κοινός κίνδυνος. Αν μια οικογένεια σταματήσει να πληρώνει τις δόσεις για το δάνειο του σπιτιού της, όλοι θα βγουν χαμένοι, αν δεν βοηθηθεί για να ξεπεράσει το σκόπελο. Η τράπεζα στην πραγματικότητα δε θέλει να της «μείνει» το σπίτι, γιατί απλά: πρώτον, δεν είναι εργολάβος και δεύτερον της έχουν «μείνει» ήδη αρκετά και δεν ξέρει τι να τα κάνει. Η οικογένεια, από την άλλη, δε θέλει να δει την περιουσία της «να βγαίνει στο σφυρί».
Οι εξαιρέσεις
Οπότε, κατά κανόνα, όλοι κάνουν την προσπάθειά τους. Γιατί υπάρχουν πάντα και οι εξαιρέσεις των κατ’ επάγγελμα καθυστερούντων, οι οποίοι μετά από την αναδιάρθρωση του δανείου, πληρώνουν κανονικά τέσσερις πέντε δόσεις, κατά μέσο όρο και μετά πιέζουν για νέα αναδιάρθρωση και μετά για νέα και ούτω καθεξής. Το κακό είναι ότι τώρα τελευταία κι αυτές οι εξαιρέσεις αυξάνουν επικίνδυνα...
agelioforos
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου