Παρασκευή 1 Απριλίου 2011

Πρόταση-σοκ για μισθούς και συντάξεις στο Δημόσιο

Εφαρμογή στο Δημόσιο του ασφαλιστικού συνταξιοδοτικού συστήματος του ιδιωτικού τομέα (ΙΚΑ- ΕΤΑΜ), νέο σύστημα αμοιβών με αυξομειώσεις ανάλογα με την παραγωγικότητα και κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων στις ΔΕΚΟ, προτείνει μελέτη του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ).

Στη μελέτη του κρατικού φορέα τονίζεται πως «η υπεροχή των αμοιβών του δημόσιου τομέα έναντι του ιδιωτικού παραμένει σημαντική, ακόμη και εάν εξουδετερωθεί η επίδραση των αυξημένων τυπικών προσόντων τους», γεγονός που εξηγεί τη μονομερή προσπάθεια μετακίνησης εργαζομένων από την ανεργία και τον ιδιωτικό τομέα προς το δημόσιο και σπανίως το αντίστροφο, καθώς και τις συστηματικά αφόρητες πιέσεις για διορισμούς στο Δημόσιο.

Η μελέτη των ερευνητών του ΚΕΠΕ, Κων. Κανελλόπουλου και Φανής Ζερβού, περιέχει προτάσεις-φωτιά για τους μισθούς και συντάξεις του Δημοσίου, όπως είναι οι ακόλουθες:

- Οι προϋποθέσεις συνταξιοδότησης των δημόσιων υπαλλήλων, παρά τις αλλαγές κατά τις δυο τελευταίες δεκαετίες, παρέμεναν το 2009 ευνοϊκότερες από τις αντίστοιχες του συνταξιοδοτικού συστήματος των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα και των ασφαλισμένων στο γενικό σύστημα συνταξιοδότησης (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ). Η εναρμόνιση των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης των εργαζομένων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα της χώρας μας συνεπάγεται επέκταση των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα και στους εργαζομένους στο Δημόσιο με τη στενή και ευρεία έννοια.

- Στόχος της εισοδηματικής πολιτικής του Δημοσίου πρέπει να είναι μια διάρθρωση μισθών τέτοια που να αντανακλά τις σχετικές ελλείψεις ή τα πλεονάσματα διαφόρων ειδικοτήτων εργαζομένων.

- Οι αμοιβές και οι μισθολογικές κλίμακες του Δημοσίου δεν μπορεί να αγνοούν τις συνθήκες στην αγορά εργασίας, ούτε την προσπάθεια και επίδοση των δημόσιων υπαλλήλων.

- Για να μειωθεί η ανεργία, οι αυξήσεις των μισθών πρέπει να είναι συγκρατημένες και συνεπείς με την επιδίωξη νομισματικής σταθερότητας και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας.

- Η εισοδηματική πολιτική του Δημοσίου επηρεάζει αντίστοιχα και την εισοδηματική πολιτική στον ιδιωτικό τομέα.

- Η νομοθεσία για τον καθορισμό των πάσης φύσεως αμοιβών στο δημόσιο τομέα πρέπει να είναι σαφής και συνταγματική, για να μην υπάρχουν αδικαιολόγητα περιθώρια αμφισβήτησής της στα δικαστήρια.

- Η εισοδηματική πολιτική στο Δημόσιο, όχι μόνο τυπικά αλλά και ουσιαστικά, να είναι αρμοδιότητα του υπουργού Οικονομικών, εάν όχι του Υπουργικού Συμβουλίου και να αποφασιστεί άπαξ σε ποιες υπηρεσίες του Δημοσίου οι αμοιβές θα διαφοροποιούνται για σοβαρούς λόγους (αυξημένη ευθύνη, τήρηση αμεροληψίας και κώδικα συμπεριφοράς, συνθήκες απασχόλησης, επίτευξη αποτελεσμάτων).

- Οι συλλογικές διαπραγματεύσεις για αμοιβές στο δημόσιο τομέα πρέπει να γίνονται συντονισμένες χρονικά και συγκεντρωτικά σε κλαδικό - κεντρικό επίπεδο και όχι σε επίπεδο επιχείρησης (ΔΕΚΟ) ή υπηρεσίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου