Βόρεια Ελλάδα: "Καθόμαστε και βλέπουμε τους πελάτες να περνούν"

Ο Δημήτρης Ιωαννίδης είναι ο ιδιοκτήτης του τελευταίου βενζινάδικου πριν από το συνοριακό σταθμό των Ευζώνων στο Κιλκίς, μιας επιχείρησης που λειτουργεί εδώ και 30 χρόνια. Χτες πωλούσε την αμόλυβδη προς 1,68 ευρώ το λίτρο. Ο συνάδελφός του εκ Σκοπίων, μόλις 300 μέτρα από τα σύνορα, την έδινε με 1.26 ευρώ το λίτρο. «Αν μένατε στην περιοχή, εσείς πού θα πηγαίνατε για βενζίνη;», μας ρωτά, γνωρίζοντας από πριν την απάντηση. Ο κ. Ιωαννίδης μιλά με απόγνωση, σχεδόν με παραίτηση, για την καθημερινότητά του, αλλά στην ουσία και για την καθημερινότητα όλων των επιχειρηματιών στους νομούς που συνορεύουν με τα Σκόπια αλλά και τη Βουλγαρία.

«Καθόμαστε και κοιτάμε τους πελάτες να περνούν, την ώρα που η δική μας επιχείρηση οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στο λουκέτο. Σήμερα έβγαλα οκτώ ευρώ κέρδος. Πώς θα τα βγάλω πέρα; Από την άλλη, κανείς από το ελληνικό κράτος δεν κάνει το παραμικρό, παρά το γεγονός ότι και το ίδιο ζημιώνεται από τη φοροδιαφυγή. Κανείς δε μας ακούει. Φαίνεται ότι η Αθήνα είναι πολύ μακριά από εδώ. Από τα 135 πρατήρια του νομού Κιλκίς έκλεισαν τα 35 και τα υπόλοιπα είναι ''στο κόκκινο''. Και γι' αυτό δε φταίει η φτηνή τιμή στα Σκόπια, φταίει η ελληνική πολιτική. Εμείς το μόνο που περιμένουμε πια είναι ένα θαύμα», λέει.

Η τσουχτερές τιμές των καυσίμων, που οι έμποροι αποδίδουν στην ιλιγγιώδη αύξηση του ειδικού φόρου, είναι ένας από τους λόγους που κάτοικοι των περιοχών κοντά στα βόρεια σύνορά μας περνούν καθημερινά «απέναντι». Οι οδοντίατροι, τα καζίνα, τα κουρεία, τα τρόφιμα και λιγότερο τα είδη ένδυσης και υπόδησης οδηγούν επίσης κατά χιλιάδες τους Ελληνες καταναλωτές των παραμεθόριων περιοχών στα σύνορα. Ετσι, το καλάθι της νοικοκυράς στις γειτονικές χώρες κοστίζει περίπου τα 2/3 της τιμής που κοστίζει το καλάθι της νοικοκυράς στην Ελλάδα. Αν στη χώρα μας ένα κιλό κασέρι κοστίζει 10 ευρώ, στη Βουλγαρία ο καταναλωτής το αγοράζει με επτά ευρώ το κιλό. Τα οπωροκηπευτικά τα αγοράζουν εκτός συνόρων μισοτιμής, ενώ εντυπωσιακή είναι η διαφορά και σε προϊόντα δικής τους παραγωγής, όπως για παράδειγμα οι ξηροί καρποί. Ακόμη όμως και επώνυμα προϊόντα, όπως για παράδειγμα οι πάνες και τα μωρουδιακά, τα βρίσκει κανείς σχεδόν 30% πιο φτηνά. Ετσι, ενώ ένα κιλό ψίχα καρύδια κοστίζει στην Ελλάδα 13 ευρώ, λίγα μέτρα από τα σύνορα ο ενδιαφερόμενος θα το αγοράσει με οκτώ ευρώ. Ενδεικτικά, μια γερμανική σοκολάτα πωλείται προς 68 λεπτά, επώνυμο απορρυπαντικό πλυντηρίου προς 4 ευρώ, όταν στην Ελλάδα η ίδια συσκευασία φτάνει ακόμη και τα οκτώ ευρώ, ένα προϊόν τύπου Cola σε συσκευασία των 2,5 λίτρων κοστίζει περίπου 80 λεπτά, ενώ ιταλικά μακαρόνια κοστίζουν 90 λεπτά, όταν στην Ελλάδα ξεπερνούν το 1,10 ευρώ. Στα 2/3 της ελληνικής τιμής βρίσκει κανείς και προϊόντα όπως σαμπουάν και αποσμητικά, αλλά και επώνυμους καφέδες.

30% πτώση τζίρου

Στο Κιλκίς εκτιμάται ότι η πτώση του τζίρου στα καταστήματα της περιοχής κοντά στους Ευζώνους έχει φτάσει στο 30%. Η κατάσταση αυτή κινητοποίησε το δήμαρχο και τους δημοτικούς συμβούλους Παιονίας, που για τρεις ώρες βρέθηκαν χτες το πρωί στο σταθμό των Ευζώνων, για να ενημερώσουν τους συμπολίτες τους για τις αρνητικές συνέπειες της «καταναλωτικής τους εκδρομής» στα Σκόπια.

«Θέλουμε να βάλουμε ένα φρένο στην αιμορραγία που βιώνει σχεδόν καθημερινά ο τόπος μας, με τις εκατοντάδες ελληνικές οικογένειες οι οποίες καταφεύγουν στις αγορές των Σκοπίων για φτηνότερα αλλά μη πιστοποιημένα προϊόντα από την Ευρωπαϊκή Ενωση ή/και το ελληνικό κράτος», σημειώνει ο δήμαρχος Παιονίας, Αθανάσιος Λαπόρδας. Την έκκληση του δημάρχου, βέβαια, δεν άκουσαν δεκάδες Ελληνες, που λίγο πριν είχαν περάσει τα σύνορα και ψώνιζαν από τη λαϊκή αγορά της Γευγελής, αψηφώντας τη βροχή, εκμεταλλευόμενοι τις χαμηλές τιμές στα τρόφιμα.

Σύμφωνα με το διοικητή του σταθμού των Ευζώνων, Βάιο Μπιζιώτη, καθημερινά περνούν από τα σύνορα περί τα 1.500 με 1.700 άτομα, αριθμός που σχεδόν διπλασιάζεται τα Σαββατοκύριακα. «Ολοι αυτοί οι άνθρωποι δεν πάνε στην ΠΓΔΜ για τα αξιοθέατα», λένε οι επιχειρηματίες στο Κιλκίς. «Τα λουκέτα αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Η πτώση του τζίρου είναι κατακόρυφη. Το πρόβλημα αυτό υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια, αλλά τελευταία ο κόσμος φεύγει και για πιο φτηνή βενζίνη», τονίζει ο πρόεδρος του εμπορικού συλλόγου του νομού, Σταύρος Χατζηγεωργιάδης.

Λίγο πιο πέρα, στη Φλώρινα, η κατάσταση δε διαφέρει. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που έμποροι του νομού προχώρησαν σε συμβολικό αποκλεισμό του τελωνείου Νίκης, ζητώντας πιο εντατικούς και αυστηρούς ελέγχους στο μεθοριακό σταθμό. «Η αγορά του Μοναστηρίου έχει αντικαταστήσει την αγορά της Φλώρινας», αναφέρουν μέλη του τοπικού εμπορικού συλλόγου και εξηγούν ότι «η αγορά στην πόλη αλλά και σ’ όλο το νομό έχει μαραζώσει».

Στις Σέρρες και τη Δράμα

«Η ποιότητα των ελληνικών προϊόντων είναι το συγκριτικό μας πλεονέκτημα», λένε προς κάθε κατεύθυνση οι επιχειρηματίες στις Σέρρες, που βλέπουν όμως μεγάλο μέρος του καταναλωτικού κοινού να εκδράμει για ψώνια στη γειτονική Βουλγαρία.

Ποιος, όμως, μπορεί να κατηγορήσει τους καταναλωτές, όταν για παράδειγμα με τα χρήματα που αγοράζει κανείς στην Ελλάδα ένα κουτάκι αναψυκτικού στη Βουλγαρία αγοράζει τη συσκευασία του 1,5 λίτρου;

«Είναι το ίδιο το ελληνικό κράτος που οδηγεί τον κόσμο να φύγει εκτός συνόρων για ψώνια. Οταν εδώ η βενζίνη φτάνει στα 1,90 ευρώ το λίτρο και στη γειτονική Βουλγαρία στα 1,10 ευρώ, τότε ο κόσμος -κυρίως από τα χωριά κοντά στα σύνορα- θα προτιμήσει εκείνη την αγορά. Γιατί ο φόρος να είναι τόσο υψηλός στα καύσιμα; Γιατί οι μηνιαίες συνδρομές στο ΤΕΒΕ εκτινάχτηκαν στα ύψη; Πώς να κρατηθεί μια ελληνική επιχείρηση; Πριν αναζητήσουμε αλλού τις ευθύνες για την κακή μας οικονομική κατάσταση, ας δούμε σε τι φταίμε εμείς. Το φαινόμενο, πάντως, είναι σαφώς πιο έντονο σε περιόδους γιορτών, αλλά για τις περιοχές κοντά στα σύνορα είναι σχεδόν καθημερινό», τονίζει ο διευθυντής του Επιμελητηρίου Σερρών, Γιάννης Κοτσομπασίδης.

«Από το Νευροκόπι το Γκότσε Ντέλτσεφ απέχει 20 λεπτά, η Δράμα 50 λεπτά. Με το εισόδημα του Ελληνα να έχει συρρικνωθεί, ποιος μπορεί να κατηγορήσει τον κάτοικο του Νευροκοπίου που πηγαίνει στο σούπερ μάρκετ της Βουλγαρίας για πάνες και τρόφιμα;», αναρωτιέται ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Δράμας, Αντώνης Σκουλίδης, και προσθέτει μια άλλη παράμετρο: «Σε μας μία υπάλληλος παίρνει 1.500 ευρώ το μήνα, ενώ στη γειτονική χώρα ο μισθός της φτάνει τα 300 ευρώ. Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του για το πού οδηγούμαστε».