Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης, καλοκάγαθος και κατατρεγμένος, αεικίνητος και πρόθυμος, ένας βαθιά λαϊκός ήρωας που συμπύκνωνε το πρότυπο του μεταπολεμικού Ελληνα με πολλά «χιλιόμετρα» πάνω του: Ο Θανάσης Βέγγος πέθανε στα 84 χρόνια του, στην Αθήνα, έχοντας ήδη εγγραφεί ως μύθος στην ιστορία του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Ο σπουδαίος κωμικός άφησε την τελευταία του πνοή χτες στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός», όπου νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα λόγω εγκεφαλικής αιμορραγίας από χτύπημα. Η υγεία του είχε επιδεινωθεί πολύ τον τελευταίο καιρό λόγω και του εγκεφαλικού που είχε πάθει τον προηγούμενο χρόνο. Η κηδεία του θα γίνει αύριο από το Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Η καριέρα του στο σινεμά και το θέατρο κάλυψε πάνω από μισό αιώνα. Από το ντεμπούτο του το 1954 έπαιξε σε 126 κινηματογραφικές ταινίες, σε 52 από τις οποίες ήταν πρωταγωνιστής. Σκηνοθέτησε επτά ταινίες, στις οποίες παράλληλα πρωταγωνιστούσε. Επίσης γύρισε βιντεοταινίες, τηλεταινίες και συμμετείχε σε επτά τηλεοπτικές σειρές. Τη δεκαετία του '60 ίδρυσε δική του εταιρία παραγωγής γυρίζοντας ταινίες που τις σκηνοθετούσε ο ίδιος ή ο Ντίνος Κατσουρίδης.
Ο Θανάσης Βέγγος γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο, το 1927. Ηταν μοναχοπαίδι. Ο πατέρας του εργαζόταν στην Εταιρεία Ηλεκτρισμού και ήταν ήρωας της Αντίστασης. Η απόλυση του πατέρα του λόγω πολιτικών φρονημάτων προκάλεσε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα στην οικογένεια. Από παιδί ο Θανάσης Βέγγος ασχολήθηκε με την επεξεργασία δερμάτων, ενώ έκανε πολλές ακόμη μικροδουλειές.
Δε σπούδασε ηθοποιός. Υπήρξε αυτοδίδακτος. Στα χρόνια του Εμφυλίου υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στη Μακρόνησο. Εκεί γνώρισε τον Νίκο Κούνδουρο, που τον μύησε στον κινηματογράφο δίνοντάς του ένα ρόλο στην ταινία «Μαγική Πόλη» (1954). Υποδύθηκε έναν πωλητή λεμονιών στη λαχαναγορά που λεγόταν Θανάσης - ουσιαστικά έπαιξε τον εαυτό του. Το όνομά του θα τον ακολουθούσε σε πολλές άλλες ταινίες και θα έμπαινε αργότερα και στους τίτλους των ταινιών του («Ο Θανάσης, η Ιουλιέτα και τα λουκάνικα», «Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;», «Θανάση, πάρε τ' όπλο σου», «Δικτάτωρ καλεί Θανάση»).
Το 1959 πήρε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ηθοποιού ως εξαιρετικό ταλέντο με εξετάσεις σε ειδική επιτροπή, χωρίς να έχει αποφοιτήσει από δραματική σχολή. Τον ίδιο χρόνο ανέβηκε για πρώτη φορά στη σκηνή συμμετέχοντας στην επιθεώρηση «Ομόνοια πλατς πλουτς» δίπλα στους Νίκο Ρίζο και Γιάννη Γκιωνάκη.
Συνεργάστηκε με τους πιο σημαντικούς Ελληνες σκηνοθέτες παίζοντας σε ταινίες όπως: «Δράκος», «Ποτέ την Κυριακή», «Δοσατζήδες», «Κορίτσι με τα μαύρα», «Διακοπές στην Αίγινα», «Ηλίας του 16ου», «Μανταλένα».
Εγινε ιδιαίτερα δημοφιλής με το ρόλο του στην ταινία «Πράκτωρ Θου Βου». Τα επόμενα χρόνια, συνεργαζόμενος κυρίως με το σκηνοθέτη Πάνο Γλυκοφρύδη, διαμόρφωσε τον τύπο του νευρικού, αεικίνητου ήρωα με ταινίες όπως «Ψηλά τα χέρια Χίτλερ», «Ζήτω η τρέλα», «Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης».
Απέσπασε το βραβείο α' ανδρικού ρόλου δύο συνεχόμενες φορές στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το 1971 με την ταινία «Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;» και το 1972 με την ταινία «Θανάση, πάρε το όπλο σου!».
Τη δεκαετία του '80 αποσύρθηκε από το σινεμά, γύρισε λίγες βιντεοταινίες και εμφανίστηκε στις τηλεοπτικές σειρές «Τα Βεγγαλικά» και «Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης».
Επέστρεψε στον κινηματογράφο για να συνεργαστεί με τον Παντελή Βούλγαρη στις ταινίες «Ησυχες μέρες του Αυγούστου» και «Ολα είναι δρόμος», σε σενάριο Γιώργου Σκαμπαρδώνη.
Στο θέατρο συνεργάστηκε από τη δεκαετία του '50 με τους θιάσους των Γιάννη Γκιωνάκη, Νίκου Ρίζου, Ρένας Βλαχοπούλου, Σμαρούλας Γιούλη, παίζοντας σε έργα των Χρήστου Γιαννακόπουλου, Αλέκου Σακελλάριου, Ασημάκη Γιαλαμά, Κ. Πρετεντέρη. Από το 1970 έφτιαξε δικούς του θιάσους. Τα τελευταία χρόνια έπαιξε σε αρκετές αριστοφανικές κωμωδίες: το 1997 στους «Αχαρνής» και το 2001 στην «Ειρήνη», σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη.
Ενας από τους τελευταίους τηλεοπτικούς του ρόλους ήταν το 2002 στη σειρά «Περί Ανέμων και Υδάτων». Πριν από λίγα χρόνια, επέστρεψε ύστερα από μακρόχρονη απουσία στη μικρή οθόνη συμμετέχοντας ως αφηγητής σε σειρά ντοκιμαντέρ της ΕΤ3 με θέμα την ιστορία της Θεσσαλονίκης.
Ανθρωπος κλειστός και μετρημένος, απέφευγε συστηματικά τις συνεντεύξεις, ενώ οι δημόσιες εμφανίσεις του ήταν σπάνιες. Παντρεύτηκε την Ασημίνα, με την οποία απέκτησε δυο γιους.
Κ. Βουτσάς: «Αφησε εποχή»
Στενός φίλος επί σειρά ετών του Θανάση Βέγγου ο Κώστας Βουτσάς, δε δούλεψε μαζί του παρά σε μία μόνο ταινία, τους «Αστροναύτες για δέσιμο» του Σωκράτη Καψάσκη (1962). «Με την ταινία αυτή έκανα το ντεμπούτο μου στο σινεμά», δηλώνει στον «Α» ο Θεσσαλονικιός ηθοποιός, που δεν κρύβει τη συγκίνησή του για το θάνατο του δημοφιλούς κωμικού. «Λέμε συχνά "ουδείς αναντικατάστατος". Ο Θανάσης, όμως, δεν αντικαθίσταται. Ως ηθοποιός ήταν μεγάλο κεφάλαιο για το ελληνικό θέατρο και το σινεμά. Επαιζε όλους τους ρόλους, όχι μόνο τους κωμικούς αλλά και τους δραματικούς. Επιπλέον ήταν οικογενειάρχης σπουδαίος, άνθρωπος σπουδαίος, επαγγελματίας σπουδαίος. Ταλαιπωρημένος στη ζωή του, άντεξε πολλά. Αφησε εποχή».
Συλλυπητήρια
«Η είδηση του θανάτου του Θανάση Βέγγου προκαλεί πανελλήνια θλίψη και συγκίνηση», δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας. «Ηταν σπουδαίος, χαρισματικός, γεμάτος σπάνια καλοσύνη για τους ανθρώπους. Οι ταινίες του θα συνεχίσουν να ψυχαγωγούν πολλές γενιές ακόμη, αφήνοντας πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό».
«Σήμερα έφυγε από τη ζωή ένας δικός μας άνθρωπος, ένα μέλος της μεγάλης μας οικογένειας», τόνισε σε δήλωσή του ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου. «Ο Θανάσης Βέγγος χάρισε σε όλους μας στιγμές μεγάλης χαράς, αλλά ακόμα και φιλοσοφικού προβληματισμού. Εβγαλε στην επιφάνεια, με τους ρόλους του, με την ίδια του τη στάση, την ουσία της ανθρώπινης ζωής. Τον καθημερινό αγώνα που δίνουμε όλοι μας, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, αυτό που μας κάνει ανθρώπους - αυτό που τελικά μας ενώνει. Την ακατάπαυστη προσπάθεια και έμπνευση για τη ζωή. Μας έκανε να γελάμε, αλλά και να δεχόμαστε τον αυτοσαρκασμό ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές μας».
Τη βαθιά της θλίψη εξέφρασε και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. «Πέρα από την καλλιτεχνική πορεία και σημαντική προσφορά του στον κινηματογράφο και το θέατρο, ο Θανάσης Βέγγος θα συμβολίζει πάντα κάτι μοναδικό και ιδιαίτερο για τον ελληνικό λαό, αφού έφερε βασικά χαρακτηριστικά ελληνικότητας: άνθρωπος του μέτρου, σεμνός και ταυτόχρονα δημιουργικός, με φιλοτιμία και διάθεση προσφοράς», επισημαίνεται σε ανακοίνωση του ΥΠΠΟΤ. «Υπήρξε ιδιοφυής και πρωτοπόρος. Ως άνθρωπος αλλά και ως καλλιτέχνης. Προσέγγισε την ελληνική κωμωδία συνδυάζοντας την τρυφερότητα με τον απόλυτο ρεαλισμό, τον αυτοσαρκασμό με το σεβασμό σε όλες τις ανθρώπινες καταστάσεις. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι ο Θανάσης Βέγγος ό,τι δημιούργησε στη ζωή του το προσέφερε στους άλλους, στήριξε όσους είχαν ανάγκη και κυρίως τους νέους».
Τα συλλυπητήριά τους για το θάνατο του δημοφιλούς ηθοποιού εξέφρασαν επίσης όλα τα κόμματα, αλλά και διάφοροι φορείς πολιτισμού, όπως το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου