Η έρευνα για την ευρύτερη Θεσσαλονίκη που παρουσίασει ο «Αγγελιοφόρος της Κυριακής» περιείχε (ευτυχώς) πολλά αναμενόμενα στοιχεία αλλά και μερικά νεόκοπα. Η κατανομή των περιοχών (40% κατοικεί τη Δύση και το Βορρά της πόλης, το 48% το κέντρο και ένα 12% την Καλαμαριά) μας πείθει ότι πληθυσμιακά η Θεσσαλονίκη μοιάζει με πεταλούδα που κακόπεσε στα χέρια ενός παιδιού, διότι το ένα της φτερό, η Ανατολή, έχει μάλλον κουτσουρευτεί. Οντως, μια πελώρια περιοχή ανατολικά καλύπτεται από το εμπόριο, χωρίς οικιστική ζώνη, ενώ η αντίστοιχη περιοχή στη Δύση καλύπτεται από ζώνη κατοικίας στην οποία ξέχασαν να χαράξουν δρόμους.
Οι μισθωτοί (όλοι οι μισθωτοί, όχι μόνον οι βρέξει-χιονίσει σιγουράντζες) είναι λίγοι, ενώ τα «αφεντικά», δηλαδή οι εργοδότες και οι αυτοαπασχολούμενοι, κατεβαίνουν κάτω από το ένα πέμπτο και σέρνουν μια βαριά κληρονομιά: πολλοί άνεργοι και πλήθος ανθρώπων με μικρό εισόδημα, συνταξιούχων ή φοιτητών. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι Θεσσαλονικείς δηλώνουν οι μισοί ότι δουλεύουν πάνω από 41 ώρες την εβδομάδα. Ελαφρά περισσότεροι από ένας στους τρεις που δουλεύουν απασχολούνται σε βιομηχανία, βιοτεχνία και μαστορικές τέχνες, ενώ παρέχονται σε αφθονία υπηρεσίες.
Επίσης, τα δύο τρίτα των ανέργων είναι περσινοί.
Στις πιο γουστόζικες ερωτήσεις, οι Θεσσαλονικείς εμφανίζονται πιστοί, ενώ αυτοί που δεν πιστεύουν στο Θεό (15%) προσεγγίζουν (τυχαίο; Δεν νομίζω…) αυτούς που υποστηρίζουν ομάδες του ΠΟΚ (13%). Η Παοκάρα μαζεύει 36%, ο θεός Αρης το αναπάντεχα χαμηλό 18%, ενώ ο «Γηραιός» σπανίζει (7%). Παρά τις εφημερίδες, τις βουβουζέλες, τις εντάσεις και τις εκρήξεις, ο κόσμος δε φαίνεται τόσο αφοσιωμένος στο ποδόσφαιρο...
Στα οικονομικά δεν είναι νέο ότι οι οικογένειες περνούν δύσκολα, με κορυφή τους Αμπελοκήπους και σχετικά σε καλύτερη κατάσταση τους Καλαμαριώτες. Μερικοί δυτικοί δήμοι εμφανίζουν ποσοστά προσπάθειας για οικονομίες και παρόμοια μικρότερα από του κέντρου, αλλά πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι ξεκινούν την κατρακύλα από μικρότερο εισόδημα που ήδη διέθεταν από τα περασμένα χρόνια. Ούτε η κατανάλωση κρέατος μπορεί να θεωρηθεί κριτήριο ευμάρειας, όσο το σούσι, τα δωδεκάχρονα ουίσκια και η μέση κατανάλωση καφέδων και ποτών στις «καθυστερί».
Κατά τα άλλα, οι Θεσσαλονικείς είναι άριστοι προφήτες (προβλέπουν χειροτέρευση της κατάστασης στο μέλλον), όμως ένας στους τέσσερις πάσχει από απροσμέτρητη αισιοδοξία, αφού έχει τη γνώμη πως η κρίση θα κρατήσει ίσαμε τρία χρόνια, βαριά βαριά!
Γενικά, Εύοσμος - Κορδελιό, Νεάπολη - Συκιές και Παύλου Μελά είναι δήμοι που προσεγγίζουν το «μυϊκό τόνο του κέντρου της πόλης», ενώ η Καλαμαριά παρουσιάζει ορισμένες ενδείξεις «καλής γειτονιάς».
Είναι πάντως μεγάλο πρόβλημα η έλλειψη Πυλαίας, Πανοράματος, Χορτιάτη και Θέρμης από την έρευνα, επειδή εκτός από το κόψιμο ενός φτερού πεταλούδας, ένα σωρό λεφτάδες απουσιάζουν από τα νούμερα. Ας όψεται ότι είναι στη Β' Θεσσαλονίκης και η έρευνα καλύπτει την Α'. Το ίδιο ισχύει για τα παλαιά χωριά της Ακτής Θερμαϊκού, που συνδυάζουν φτώχεια με καλοπέραση, ενώ η Θεσσαλονίκη δεν έχει το ίδιο βάρος μετά την ΕΣΣΟ. Από τα 12 έως τα 25 χιλιόμετρα, μεταξύ Γαλλικού και Αξιού δεν υπάρχει καμία αστική περιοχή συγγενής της Σαλονίκης, ενώ στο αντίστοιχο ανατολικό διάστημα, μεταξύ Γεωργικής Σχολής και Περαίας, Τριλόφου, Βασιλικών, η ποιότητα ζωής είναι ανεβασμένη και δεν αποτυπώνεται καθόλου στην έρευνα.
Ο Εύοσμος με το Κορδελιό «αντιστέκονται» στην κρίση πιο πολύ ως εξέλιξη μιας αγροτικής εγκατάστασης, ενώ οι Αμπελόκηποι και η Μενεμένη παρουσιάζουν πολύ έντονα χαρακτηριστικά οικονομικής «αποκαθήλωσης», έντονου ζορίσματος λόγω της κρίσης. Μήτε αυτό είναι παράξενο.
Ο δείκτης φτώχειας μπορεί να προέρχεται από στατιστικώς ορθή ανάλυση, αλλά κοινωνικώς παραλείπονται οι ευπαθείς κατηγορίες «φτωχαδάκια», «φτωχαδάκια με 1.600άρι αυτοκίνητο που δεν έχουν λεφτά για βενζίνη», «παθολογικοί ψεύτες που δε θέλουν να μάθουν το χάλι τους οι γείτονες» και λοιπά. Αν ήθελα να βγάλω σωστή άκρη, θα διπλασίαζα το ποσοστό των φτωχών, μόνον που θα πρόσθετα πως δεν είναι φτωχοί κάτοικοι χαρτόκουτων (ακόμη).
Το «μέσο όρο οικογενειακού εισοδήματος 1.822 ευρώ» τον βρίσκω πλασματικό. Σκεφτείτε ότι ένας στους πέντε απολαμβάνει μηνιαία εισοδήματα πάνω από 2.000 το μήνα, που τον βάζει στα όρια της κρίσης.
Ωστόσο, η ένδειξη «φίλοι της φιλελεύθερης άποψης» απουσιάζει παταγωδώς από τη σκέψη των Θεσσαλονικέων. Είναι αντιμνημονιακοί από χέρι. Δεν καταλαβαίνουν ιδιωτικοποιήσεις και τέτοια. Εχουν αριστερή ρητορική (διότι η αριστερή τους ψήφος αναζητάται…). Ισως γι' αυτό προβλέπουν ότι θα χειροτερέψουν τα πράγματα, καθώς τους παρατίθενται μόνο φιλελεύθερου τύπου λύσεις για το ξεπέρασμα της κρίσης. Για τη δική μου κρίση οι Θεσσαλονικείς θα δώσουν πολιτική υποστήριξη και βάση στον πρώτο λιμοκοντόρο που θα το παίξει «ο δικός τους άνθρωπος» και θα λαϊκίζει περισότερο κι από τον (μπιπ).
Βέβαια η είδηση της έρευνας είναι η μηδενική εμπιστοσύνη προς τις ελληνικές κυβερνήσεις! (ΔΝΤ: το εμπιστεύεται το 9%. Ελληνική κυβέρνηση: την εμπιστεύεται το 7%!).
Και για την πόλη τους οι Θεσσαλονικείς μπορεί να έχουν παράπονα (σημειώστε ότι η Καλαμαριά, με τις καλύτερες υποδομές λόγω σχεδίου πόλης, παραπονιέται περισσότερο από τους άλλους δήμους), αλλά δε σκοπεύουν να ξεκουνηθούν, όσα φαρμάκια κι αν τους κερνάει. Επίσης, Ελληνες και Ευρωπαίοι αισθάνονται οι μπαγιάτηδες κατά 32%, ενώ Μακεδόνες και Σαλονικιοί κατά 51%. Αν αυτά βγάζουν κάποιον τοπικισμό; Αστειεύεστε; Στην Εγκυκλοπαίδεια που δε γράφτηκε ακόμη, στο λήμμα «Τοπικισμός» φιγουράρει μια φωτογραφία της Θεσσαλονίκης. Με δεκάξι λάμδα.
Για το «βαθμό γνώσης Ιστορίας», που εμφανίζεται μικρός, μη μου χολοσκάτε. Αν με ρωτούσαν αυτά τα πράγματα, μάλλον θα έπαιρνα κάτω από τη βάση.
Στο ζήτημα της ιδεολογικής ταυτότητας υπάρχει έντονος «αυταρχισμός», που εξηγεί γιατί δηλώνουν δεξιοί σε ασήμαντο ποσοστό και έβγαζαν δεξιούς δημάρχους επί 25 χρόνια. Ας μείνουμε στο ότι πολιτικώς είναι μπερδεμένοι ή απλώς κρύβονται ακολουθώντας το ρητό ενός παλιού φίλου «μούλωνι, βούβα, μούλωνι/μ' ανθρώπινη λαλίτσα».
Για τα πολιτιστικά δε μου επιτρέπεται να πω κουβέντα, αφού το κοινό ταυτίζει την έκθεση βιβλίου με την παραλιακή έκθεση, που εκτιμά και τον διασκεδάζει, ενώ οι δράσεις της ΔΕΘ θεωρούνται πολιτιστικές. Μάλλον δε θα μετακομίσει από τη Σαλονίκη. Ποτέ των ποτών. Παραβλέπω επίσης τα κατά συνθήκην ψεύδη σχετικά με το πόσα βιβλία διάβασαν οι Θεσσαλονικείς (το 42%, οι πλέον αδιάβαστοι, ομολογούν ότι διάβασαν «μόνον» 1 έως 5 βιβλία). Αν τους ρωτούσαν βέβαια «ποια βιβλία;», θα είχαμε πρόβλημα… Το ίδιο ισχύει για την ανάγνωση εφημερίδων. Εννοούμε μάλλον την ανάγνωση από τις κρεμασμένες στα περίπτερα.
Αισιόδοξα, αλλά μένει να αποδειχτούν, είναι τα περί διαδικτύου (όχι όμως ότι το 50% χρησιμοποιεί το διαδίκτυο στην εργασία του…), ενώ οι γνώμες για το ΑΠΘ δε διίστανται καθόλου, υπακούοντας στη γενική αρχή «από μακριά κι αγαπημένοι». Διότι η αύξηση του κύρους μιας πόλης δεν είναι ακριβώς το ζητούμενο από ένα πανεπιστήμιο…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου